NION...BO...NOIN

ไม่ได้เข้ามาอัพเดทสเปซนานมากๆ เพราะมัวแต่เห่อ hi5 ฮะฮะ เมื่อคืนไปงานแต่งงานเพื่อนมา เป็นเพื่อนที่รู้จักกันมาตั้งสมัยเรียนประถมที่โรงเรียนวิเชียรชม

แล้วก็มาเรียน ม ปลายห้องเดียวกันที่มหาวชิราวุธ แล้วก็ไปเรียนต่อกันคนละทิศทาง เจอกันบ้างโดยบังเอิญ สมัยอยู่ กทม มาวันนี้เพื่อนแต่งงานซะละ

เพื่อนสวยมากๆ เป็นเจ้าสาวที่หน้าตาดีที่สุดตั้งแต่ไปงานแต่งงานมาเลยนะ เจ้าบ่าวเป็นนายร้อยโท เป็นรุ่นพี่ที่มหานี่แหละ เค้าคบกันมาตั้งแต่เพื่อนเราอยู่ ม .2

เลย ยาวนานมากๆ ดีใจที่ทั้งสองมีข่าวดีให้ได้ร่วมมีความสุขไปด้วยกันนะจ๊ะ ขอให้รักกันตลอดไป ให้อภัยซึ่งกันและกัน มีน้องตัวเล็กๆไวไวนะคะ

 

หลังจากเหน้ดเหนื่อยกันมาแสนนาน ตั้งแต่ข้าน้อยส่งเล่มดำเสร็จไป ประมาณปลายเดือนกันยายน จนบัดนี้ เกือบจะปลายเดือนมีนาคม วันเวลาล่วงเลยมาประมาณครึ่งปี ที่ข้าน้อยง่วนอยู่กับการช่วยเสด็จแม่พรีเซนงานที่โน่นที่นี่  ในที่สุดภารกิจของข้าน้อยก็ได้เสร็จสิ้นลงเสียที เมื่อวันที่ 20 มีนาคม ซึ่งเป็นวัน อสม หรือ อาสาสมัครสาธาสุขแห่งชาติ งานจัดขึ้นที่เมืองทองธานี คุณแม่ขึ้นไปรับรางวัล อสม ดีเด่น สาขาการส่งเสริมสุขภาพ (การออกกำลังกายและสร้างสุขภาพ) จากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขคนปัจจุบัน วันนั้นข้าน้อยก็ทำหน้าที่เป็นตากล้องไปโดยปริยาย แต่ก็สนุกดี กว่าจะมาถึงวันนี้ เรียกว่าเหนื่อยกันเลยทีเดียว ได้เจอคนเยอะแยะ เรียนรู้การทำงานของเจ้าหน้าที่อนามัย ทั้งของตำบล อำเภอ แล้วก็จังหวัด บางทีมันก็วุ่นวาย ยุ่งยาก เรื่องมาก ชะมัด แต่ก็ช่วยงานแม่จนผ่านพ้นมาได้ นับว่าข้าน้อยก็มีความสามารถอยู่เหมือนกัน ถึงไม่ได้เรียนสาธารณสุขมาก็เถอะ แต่ก็นะ ถึงทีมงานเช่นข้าน้อย จะดีเพียงใด แต่ถ้าตัวคนที่ได้รับคัดเลือกเข้าประกวดไม่มีความสามารถก็คงชนะมาไม่ได้ ยอมรับว่าแม่เก่งมากๆ ทั้งงานต่างๆที่ทำเพื่อส่วนรวม ซึ่งถ้าเราไม่ได้มาช่วยงานแม่ตรงนี้ ก็จะไม่รู้เลยนะว่าแม่ทำอะไรบ้าง จบปริญญาโทอย่างเรา ยังไม่มีโอกาสทำอะไรยิ่งใหญ่แบบที่แม่ทำเลย หุหุ แล้วก็การพรีเซนในแต่ละครั้งของการประกวดในแต่ละระดับ ถึงแม่พี่เลี้ยงคนนี้จะออกอาการกังวลนิดๆทุกครั้งก่อนที่แม่จะไปพูดที่ต่างๆ แต่แม่ก็ไม่เคยทำให้ผิดหวังเลยสักครั้ง เก่งมากกๆเลยนะจ๊ะ -_-'  ยินดีด้วยคะคุณแม่ที่รัก จากนี้ ลูกสาวคนนี้ก็คงต้องไปทำงานเสียทีนะคะ อย่างอแง ดึงให้หนูอยู่บ้านอีกล่ะ  อิอิ

 

เรามาถึง กทม เมื่อวันที่ 21 เดือนที่แล้ว รวมๆแล้วก็เกือบๆสามสัปดาห์แล้วนะ แต่วันเวลามันผ่านไปเร็วเหลือเกิน ปกติมา กทม สักสัปดาห์ก็ต้องรีบกลับสงขลาละ เพราะไม่รู้อยู่ทำไร คิดถึงบ้าน คิดถึงหมาน้อย แต่คราวนี้อยู่ได้นาน เพราะเกือบสองอาทิตย์นะ ที่ตะลอนๆเที่ยวอยู่กับ family ของโอมาที่มาเที่ยวเมืองไทยเป็นครั้งที่สอง เค้าเคยมาครั้งแรกตอนเราเรียนปีหนึ่งที่จุฬาฯ ผ่านไปเกือบเจ็ดปี เราก็ยังไม่เห็นว่าเค้าจะแก่ขึ้น แค่อ้วนขึ้นเท่านั้นเอง อิอิ พวกเค้าก็ยังน่ารักเหมือนเดิม โดยเฉพาะน้องที่เค้ารับไปเลี้ยงเมื่อเจ็ดปีที่แล้ว ตอนนี้พูดอิงลิชเป็นไฟเลย ก็โชคดีของเด็กนะ ที่มีคนพาไปอุ้มชูเลี้ยงดู ดีกว่าต้องเป็นเด็กกำพร้าต่อไป มารอบนี้ก็ไปเที่ยวหลายที่นะ แต่ที่ไปบ่อยมากเห็นจะเป็นโลตัสพระราม 3 เพราะอยู่ใกล้ที่พัก และเคย์ ก็ชอบช้อบปิ้งที่นั่นซะเหลือเกิน ห้องที่พักอยู่ มีสามห้องนอน มีห้องรับแขก มีห้องครัว ด้วยนะ เลยช้อบกับข้าวกันบ่อยเลย สนุกดี ส่วนที่อื่นๆที่ไปกัน ก็มีตลาดนน้ำอัมพวา คนเยอะชะมัดไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่เลย มันแออัดเกินไป เดินแล้วกลัวโดนเบียดตกน้ำ แล้วก็มีไปดูโชว์ช้างที่สวนสามพราน ไปเขาดิน ไปเยวราช ไปพารากอน ลงไปดูสยามโอเชี่ยนเวิลด์ ตื่นตาตื่นใจดี ตั้งแต่เค้าเปิดมายังไม่ได้ลงไปดูเลย เพราะค่าเข้าแพงเหลือเกินฮะฮะ ขี้งกนั่นเอง แต่ก็นะ คนไทยแค่ 450 ฝรั่งปาไป 750 กรรม แพงมั่กมั่ก แต่เค้าก็แฮปปี้กันดีแหละ ปีเตอร์ยังตื่นตะลึงกับโรงหนังวีไอพีที่พารากอนอยู่เลย มีหมอนมีผ้าห่มด้วย ดูหนังบ้านเค้าประมาณสามร้อยก็ได้นั่งที่ธรรมดาที่เรานั่ง ร้อยยี่สิบแหละ แต่นี่ห้าร้อย โห เมหือนไปนอน แกเลยตะลึงนิดๆ อิอิ  แล้วก็พาไปช้อบปิ้งที่สวนลุมไนท์เพราะอยู่ใกล้ที่พักอีกนั่นแหละ เดินทางไม่ลำบาก พีทได้นาฬิกาจีชอคไปพันห้า ไอเราก็นึกว่าถูกหนา เพราะตอนไปดูที่เซ็นทรัลมันหลายพันอยู่ อันนี้ไม่รู้หนีภาษีหรือก๊อบ แต่ก็โอนะ เหมือนมากๆ พอเมื่อวานเราไปช้อบที่ตะวันนา กับโอมา เจอจีชอครุ่นเดียวกันถามคนขาย บอกว่า ห้าร้อย แหม คนไทยนะคนไทย ทำกันได้ เวงกรรมจริงๆ เราว่าราคาผ้าพันคอก็เวอร์แล้ว เจอนี่เวอร์หนัก เราเคยซื้อผ้าพันคอไปฝากเค้า แม่ค้าบอก 180 เราต่อเหลือ 160 เพราะซื้อตั้งสองผืน อีกวันพาฝรั่งไป เพราะซื้อไปแล้วเค้าชอบอยากซื้อไปฝากเพื่อนๆ ปาไปผืนละสามร้อยแปดสิบ โอ้โห ซื้อสิบห้าผืน ต่อสุดใจเลยนะ ได้มา 180 เห้อ เหนื่อยมั่กมั่ก การไปช้อบปิ้งครั้งนี้ก็ทำให้เราเรียนรู้อะนะ ว่าฝรั่งกะคนไทยนี่ มันบอกคนละราคากันจริงๆเลย เห้อ ไม่น่าจะไปเอาเปรียบเค้าเนาะ ราคาที่บอกคนไทยก็กินกำไรมากแล้ว จากสยามเมืองยิ้ม จะกลายเป็ฯเขี้ยวงอกแทนอะดิ ไม่ไหวๆ ตอนนี้เค้าก็กลับเมกากันไปแล้วล่ะ ตอนไปส่งที่สุวรรณภูมิ แอบน้ำตาคลอ กลับมาห้องยังเหงาๆอยู่เลย ก็นะอยู่ด้วยกันตั้งหลายวัน นี่ถ้าโอมาต้องไปอยู่เมกาอีกสงสัยเราเศร้าใจตายเลย แต่ก็นะ คนเรา ไม่มีไรแน่นอน เมหือนเราเลย รอบรรจุอยู่หลายเดือนแล้วนะนี่ ไม่เรียกสักที ข้าราชการก็ชักช้างี้ละหนา ตั้งแต่มกรา ยันนี่มีนาละ กรรมจริงๆ จะไปทำงานแม่ก็ไม่อนุมัติ แกจ้างให้อยู่บ้าน สงสัยจะอยู่สองคนตายายไม่ไหว เราก็เป็นห่วงพ่อกับแม่มากเมหือนกันแหละ ไหนจะน้องหมาสี่ตัวของเราอีก วันศุกร์นี้เราก็คงกลับบ้านแล้วล่ะ ไปรอที่บ้านอีกที มาเที่ยวนี้นอกจากมารับคอรบครัวจากเมกาแล้ว ก็มาสอบ กพ (ข้าราชการพลเรือน) ของระดับปริญญาโทด้วย ดีใจนะ มาสอบรอบเดียวผ่านเลย นับว่าสมองเรายังโอเคอยู่ ข้อสอบยากบรมเลย ใครจะไปสอบขอแนะนำให้ทำสมองให้ปลอดโปร่ง กินข้าวเช้าไปด้วย หนังสือไม่ต้องอ่านมากหรอก ดูๆให้เห็ฯแนวข้อสอบแล้วทำใจก็พอ เพราะเราไม่ได้อ่านไรเลย อยู่บ้านเล่นกับหมา ช่วยงานที่บ้านแค่นั้นแหละ ข้อสอบมันยากและเยอะ เพราะงั้นต้องคำนวณเวลาดีๆ อย่าไปเสียเวลากับอะไรมาก ไม่ได้ข้ามไปก่อน ค่อยกลีบมาทำ คนส่วนใหญ่ทำข้อสอบไม่ทัน เค้าบอกว่าข้อสอบนี้คนจะสอบผ่านแค่ 12% เราว่ามันวัดสมองเพียวๆเลย ไม่ต้องอาศัยความจำ แต่ให้ทำข้อสอบแบบนี้บ่อยๆเราขอตายดีกว่า เพื่อนๆคนไหนจะไปสอบก็เตรียมตัวนอนหลับพักผ่อนให้สบาย ตื่นเข้ายิ้มกับกระจก แล้วก็ตั้งใจทำข้อสอบนะจ๊ะ สอบผ่านอยู่แล้วทุกคน

 

รักและคิดถึงทุกคนจ๊ะ

 

โบ(นิอร)

สวัสดีปีใหม่นะคะ ทุกๆคน มีความสุขกันมากๆนะ คิดอะไรก็ขอให้สมปรารถนาทุกประการด้วยละ อย่าลืมคิดถึงเราบ้างด้วยนะ ปีใหม่ปีไม่รู้ว่าใครได้ไปเที่ยวไหนกันบ้างนะ ส่วนเราก็ปีใหม่อยู่ที่บ้านนี่แหละ ญาติๆมากันตรึมเลย มีความสุขสนุกสนานกันดี ตอนวันสิ้นปีก็แอบไปนั่งระบายสีตุ๊กตาปูนปลาสเตอร์กะพี่มณมา แถวๆสระบัว หาดสมิหลา ได้มาน่ารักสมใจเลย ช่วยกันระบายสองคน ตั้งใจกันมากๆ ออกมาสวยก็ภูมิใจแหละ เด๋วจะเอารูปมาอวดนะจ๊ะ  คืนเคาดาวน์พี่มณก็หนีการจองจำมาเคาดาวน์ที่บ้านเรานี่แหละ เราแลกของขวัญกันด้วย คนละสองชิ้น ไม่ได้เตี๊ยมกันมาหรอก แต่ไม่รู้เอามาสองชิ้นเท่ากันได้ไง ก็เราอยากให้เป็นของขวัญวันสิ้นปีกันของขวัญวันปีใหม่นี่นา พี่มณทำเซอร์ไพรส์ ซื้อยาแคปซูล เขียนความในใจมาให้ เราชอบมากเลย ไม่คิดว่าจะทำไรคิกขุแบบนี้ให้อะนะ เขียนเป็นร้อยเม็ด ไม่รู้เอาเวลามาจากไหน เพราะก่อนหน้าจะปีใหม่นี่ พี่มณเค้ายุ่งตลอดเลย เห็นแล้วก็สงสารเมหือนกัน ปีใหม่แท้ๆไม่ได้หยุดพักผ่อนเลย ส่วนเราถักผ้าเช็ดหน้าที่ปักชื่อเรากะพี่มณไว้ตรงกลางให้ พี่มณชอบใหญ่เลย อิอิ คงไม่คิดว่าเราจะลงทุนนั่งทำไรแบบนี้ให้เมหือนกัน แล้วเพื่อนๆล่ะจ๊ะ มีเซอร์ไพรส์อะไรกันบ้าง หวังว่าจะมีความสุขกันทุกคนนะ รักษาสุขภาพกันด้วยล่ะ เริ่มหนาวอีกแล้วละนะ

 

รักและคิดถึงเพื่อนๆทุกคนนะจ๊ะ

 

โบ(นิอร)

 

ไม่ได้เข้ามาอัพสเปซซะนานเลย เผลอแป๊บเดียวจะขึ้นปีใหม่อีกแล้วซินะ ใครมีโปรแกรมจะไปแฮปปี้นิวเยียที่ไหนกันบ้าง เล่าสู่กันฟังบ้างนะจ๊ะ ...ส่วนเราตอนนี้สบายๆชิวๆอยู่บ้าน ไป กทม บ้างประปราย รอทำงานปีหน้าอะนะ  ตั้งแต่จบมาก็มีความสุขดี ชีวิตสดใสร่าเริง ไม่มีไรให้เครียดให้กังวลอีกแล้ว ช่างเป็นช่วงเวลาแห่งการพักผ่อนเสียจริงๆ ตอนนี้อยากไปแอ่วเหนือมากๆ โดยเฉพาะเชียงราย ฝากบอกเนเน่จังดังๆด้วยว่าเราอยากไปเที่ยวเชียงราย บ้านเกิดของเนเน่มากๆเลย อยากไปดอยตุง ยังไม่เคยไปเลยนะ พี่มณหลอกล่อไว้ว่าจะพาไปฮันนีมูนที่สวิส แต่ท่าทางจะเป็นสวิสเมืองไทยซะมากกว่า ก็ยังดีล่ะ ยังไงก็ได้ ให้มีพี่มณอยู่ด้วยก็พอ ....ขอเวลานอก อยากอ้วก หุหุ เพื่อนๆเป็นไงทำอะไรกันอยู่บ้างช่วงนี้ เข้ามาคุยกันบ้างนะจ๊ะ

ปล. ถ้าเหงาใจไม่มีไรทำ เข้าไปดุบล๊อกเราแก้เหงาได้นะ ที่ www.botany.bloggang.com

  สวัสดีเดือนมิถุนายนนะคะ  มันก้อล่วงเลยมาถึงวันที่ห้าของเดือนแล้วล่ะ ฝนก็ยังกระหน่ำทู้กวันเลย สงสารพวกเด็กๆที่กลับจากโรงเรียนตอนเย็นนะ มันก้เล่นตกตอนเย็นๆทุกวันเลยนี่นา เพื่อนๆที่อยู่จัวหวัดอื่นน่ะ ตกเหมือนกันไหมนี่ ไม่รู้ฝนที่ตกทางนี้หนาวถึงคนทางโน้นบ้างมั้ยนะ ว่าไงคะคนทางโน่น ถ่ายหนังไปถึงไหนละ หนังใหญ่ยังไม่เสร็จ แต่ยินดีด้วยที่หนังสั้นเสร็จแล้วนะเจ้าคะ เราได้ดูแล้วนะ เจ๋งเป้งมากๆ รับรองงานประกวดหนังสั้นปีนี้ต้องมีชื่อ ผกก ชื่อ โอมาได้รางวัลแน่นอน ขอรับ  จะส่งกี่เทศกาลก็ขอให้ได้รางวัลทุกเทศกาลเลยนะจ๊ะ ว่าแต่ถ้าได้ตังค์แล้วเอามาแบ่งกันบ้างล่ะ รู้เลป่า???? เริ่มต้นเดือนนี้เราได้แวะไป กทม แป๊บนึง ได้เจอพี่มณด้วยนะ มีฟามสุขมากๆ ขอบคุณนะครับที่รัก ส่วนงานที่ไปสัมภาษณ์ก็โอเคนะคะ อยากได้แหละ ขอให้สอบได้แล้วกันเนาะ งานราชการเงินเดือนไม่มากมายแต่มั่นคงเนาะ อีกไม่กี่เดือนเราก็จะสอบจบโทละ อะไรๆมันคงชัดเจนมากกว่านี้ ไงก็จะเปงกำลังใจให้พี่มณ แล้วพี่มณก็ต้องเปงกำลังใจให้เค้าด้วยนะ :)

ปล. เจ้าบุ๊คเปิดเทอมแล้วนะ ว่าที่วิศวกร ขอให้ตั้งใจเรียนมากๆ กิจกรรมที่มีทำได้แต่ต้องไม่ลืมเรื่องการเรียนด้วยนะ เหบ้าห้ามกินเลยล่ะ รุ่นพี่มันอยากตับแข็งตายก็ปล่อยให้มันแมนกันไปนะ ถ้าไม่กินเหล้าแล้วไม่แมนก็ยอมเปงตุ๊ดดีก่าเปงตับแข็งตายว่ะ สู้ๆนะ สี่เดือนมันเร็วมาก นี่เดือนหน้าก็สอบกลางภาคแล้ว อย่ามัวแต่ตามรุ่นพี่มากไปนะ เราฟังเค้าได้แต่ไม่ต้องเชื่อทั้งหมดหรอก โชคดีนะ พี่จะคอยเปงกำลังใจให้ อยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ อ้อ ถ้าอยากหน้าเด็กกว่านั้นกรุณาตัดผมให้หล่อๆนะ อย่าไว้ผมแบบนั้นมันดูแก่มากๆเลย แต่งตัวให้เรียบร้อยด้วยล่ะ

พี่โบ